Naais to meet you

21:14 studio bellevi 1 Comments


Evelien van Sewbidoo organiseerde onlangs een heuse naaimeeting, en dit voor naaisters van België én Nederland. Zo fijn om nieuwe mensen te leren kennen. Want vaak kan je de persoon gelinkt aan een blog niet meteen plaatsen.

Zo ontstond ook het idee om online een heuse round-up te doen. En dit onder de vorm van een kettingversie. Dat kennen we allemaal nog wel denk ik hé :)

Nu, deze versie is toch wat aangepast aan de hedendaagse tijd. Je krijgt als het ware een virtueel stokje, dat je dan moet doorgeven aan 3 anderen.

Ik kreeg mijn stokje van Anntjes Atelier  en hier kan je mijn antwoorden op de 3 hamvragen lezen.

1. Wat was het eerste stuk dat je maakte en voor wie?

Ik ben oorspronkelijk gestart met naaien in avondschool. Bij CVO Aarschot gaven ze in avondonderwijs naailessen. Die eerste les was echt chinees voor mij. Een spoel, een naaimachine,... Ik had ze nog nooit van dichtbij gezien, laat staan dat ik weet hoe dat allemaal werkte.

Maar al doende leer je en het allereerste dat we maakten was een keukenschort. Niet het meest uitdagende stuk zou je zeggen, maar toen vond ik dacht echt wel wat. Logica hoe iets in elkaar moest had ik echt niet toen, dus we volgden klakkeloos welk lijntje ik telkens moet naaien. Uiteindelijk is het goedgekomen en de schort leeft nog steeds :)



2. Op welk genaaid stuk ben je het meest trots?

Dat is een moeilijke vraag moet ik zeggen want ik ben eigenlijk altijd zeer trots op alles wat ik maak. Meestal zit er -eens het af is- echt daar nog even naar te staren :) In elk naaisel zit de nodige portie liefde en fierheid.

En als ik dan toch 2 stuks moet noemen is dat de Emma jurk voor mezelf en voor Mayke de Louisa jas. Dat zijn toch wel 2 hele leuke naaisels in mijn ogen. Of heb jij andere favorietjes?





3. Welke naaister / ontwerper / blogger / youtuber / instagammer zou je graag eens ontmoeten?

Ik kijk wel naar wat mensen op. Mensen die een voorbeeld zijn in mijn ogen, die telkens weer verrassend uit de hoek komen. Maar, ik vind ook dat iedereen uniek is. En wie ik ontmoet, is telkens weer een verrijking.

Iedereen die creatief bezig is, is bewonderenswaardig. Allemaal mensen rondom die mij inspireren. Dus ik ga bewust geen namen noemen, maar hoop dat iedereen nog lang door gaat en dat ik regelmatig nieuwe mensen mag ontmoeten :)

En nu mag ik ook mijn stokje doorgeven. Hier zijn de Lucky ones

1. Amore
2. Lucky Mie
3. Mimaloki

Hou de volgende dagen zeker de blogs in de gaten :)

1 reacties:

Wine a bit

22:01 studio bellevi 1 Comments


Er is altijd wel een reden om te vieren, en traditiegetrouw gebeurt dat met een glaasje :)

Onder het motto het oog wil ook wat, kan je al eens extra aandacht besteden aan het presentatiemateriaal. Niet alleen leuk om zo even op tafel te zetten, maar ook om cadeau te geven. Origineel en handgemaakt, daar ga je ongetwijfeld mee scoren!



Ik bedacht een leuk tekstje "Wine a bit". Voor zij van wie de euro niet meteen valt of de belletjes niet zouden rinkelen is het bedoeld als woordspeling, welke ik u graag even uitleg. "Wine" is zoals je wel weet de vertaling van "wijn" maar ook van "zeuren". Dus "zeur maar wat - oftewel -drink wat wijn", yep, zoiets moet het zijn :)


De bedrukking werd eerst uitgetekend met de Silhouette Studio Software en uitgesneden met de Cameo. Ik vond bij Feeërieke een prachtige Pearl Glitter Flex. Zeer moeilijk om op foto te krijgen, zoveel kan ik u zeggen. Maar o zo speciaal. Je voelt mooi de structuur en de glitterende parels.

De katoenen tas komt eveneens van bij Feeërieke. Daar kan je zoveel vinden voor DIY-projecten. Bovendien staat deze tas helemaal in het teken van Fairtrade.



Wat gaat er nog in hand in hand met lekker drinken? Leuke onderzetters uiteraard ;-) En eigenlijk hoef je daarvoor zelfs niet naar de winkel te gaan. In het boek Make it yours - pimp it van Rieke Hessels en Bianca Dewamme staan zoveel leuke toepassingen om te maken met de cameo. Waaronder deze onderzetters. Men zoekt gewoon een boomstam, zaagt die in stukjes en laat het hout goed drogen. Vervolgens snij je figuurtjes uit in vynil met de Cameo en kleeft ze op het hout.

En dan kan je kiezen om te werken met een spuitbus of dergelijke. Ik koos voor een ietwat andere optie. Ik heb zo'n zeefdrukkit van Bobbinhood met enkele leuke kleurtjes. Wat op textiel lukt zou op hout ook wel lukken dacht ik. En ja hoor, worked like a charm!



Om de drankjes toch wat uit elkaar te kunnen houden gebruikte ik 2 verschillende kleuren en 5 verschillende symbolen. Pionnen van een schaakspel leken me wel eens leuk. Je mag al eens speciaal uit de hoek komen nietwaar :)


Moet je weldra naar een feestje, wil je je gasten eens op een speciale manier ontvangen, of denk je al aan kerstcadeautjes, klik zeker even door naar de Feeërieke webshop.

Je zal sowieso de origineelste zijn van gans de entourage :)

Katoenen tas: cotton bottle bag
Flexfolie: Pearl glitter flex

1 reacties:

La Maison Victor - Little Black Dress

22:29 studio bellevi 5 Comments


Ik heb al eerder toegegeven dat ik een grote collectie stoffen bezit. Maar wist u dat ik ook alle magazines van La Maison Victor heb? Dat is zo'n beetje mijn andere collectie waar ik ook wel trots op ben. In mijn grootmoeder haar tijd was Burda hip, maar nu is La Maison Victor absoluut de trendsetter.



In elke editie staan wel patronen waarvan ik denk "dat wil ik maken". Niet altijd kan ik de daad bij het woord voegen, tenzij er meer uren in een avond zouden kunnen gecreëerd worden uiteraard :) Maar mijn stokje wil voorlopig die magie niet uitvoeren dus moet ik het stellen met mijn (laat)avondlijke naaiuurtjes.


Je mag er zeker van zijn dat in elk nummer patronen aan bod komen voor het ganse gezin. Er kan quasi gegarandeerd worden dat er minimum 1 patroon jouw ding zal zijn. Wat best een meevaller is hé. En ook de reden om het boekje telkens opnieuw te kopen. Beginner of gevorderde, dat maakt allemaal niet uit.

Het magazine is laagdrempelig. En daarmee bedoel ik dat het gewoon "verstaanbare taal" is, duidelijk uiteengezet. Niet elk magazine biedt u kant-en-klare geïllustreerde werkbeschrijvingen. Vaak moet je het stellen met enkel wat beknopte uitleg. Zo het soort dat je 3 keer moet herlezen eer je er iets van snapt. En dan nog is het niet gegarandeerd dat je het licht zal zien. Dat vormt vaak een drempel om dingen te maken die je nooit eerder maakte. La Maison Victor brengt daar dus verandering in, niks te drempelen bij die dames!



In hun allereerste editie staat het patroon van de Little Black Dress. De klassieker der klassiekers zeg maar. Casual en tegelijk chic. En vooral... een kleedje dat nog niet in mijn kast hing. Tijd om daar verandering in te brengen. Een basisstuk dat eigenlijk iedereen wel in z'n kast zou moeten hebben. En dat je ook werkelijk snel even kan aantrekken voor elke gelegenheid.

Gelegenheden doen zich de ene keer wat onverwachter voor dan de andere keer. Het was last-minute dat ik besliste om eindelijk zo'n Little Black Dress te maken. Een zwarte crepe, dat zou de stof worden. Google bracht me bij heel veel crepes met print, maar niet wat ik zocht. En op zo'n momenten begin ik het al wat warmer te krijgen hoor. Maar, uiteindelijk vond ik wat ik wou! Een zwart crepe stofje bij Stofopzolder. Ik wist al dat de service daar top en snel was, dus dat stelde me gerust.



Het patroon heb ik lichtjes aangepast, wat u misschien al lang niet meer zal verbazen. Koppig koppig, ik weet het :) De rits liet ik achterwege, de naden aan voor en achterpand werden iets smaller gestikt (zodat de neklijn hoger kwam), en ik maakte effectief een tunnel in de taille met elastiek. De ene wil volume weg krijgen, ik probeer altijd de illusie van volume te ensceneren hihi.

Ik ging, zoals steeds bij de LMV-patronen, voor maatje 36. Het patroontje naaide vlot en het stofje verwerkt goed. Veiligheidshalve naaide ik wel met een microtexnaald.



Maar waarom die rush om snel een Little Black Dress te maken? Ik zal u dat eens uitleggen. Isabel van Beletoile had het leuke idee om met enkele Instagrammers samen te komen. Allemaal dames die houden van naaien. En.... die fan zijn van La Maison Victor. Zo kreeg ze ook het idee om dat allemaal aan elkaar te koppelen.

Ik denk dat iedereen wel een sprongetje deed toen het nieuws kwam dat La Maison Victor ons graag wou ontvangen. Serieus, een bezoekje aan hét naaimagazine? We naaiden ons allemaal een outfitje aan de hand van hun patronen. Aangezien wij verrast werden met een toegangsticketje tot hun Walhalla, wilden wij de LMV-dames verrassen met zelfgemaakte outfits.



Eindelijk was het zover. Dames ontmoeten die ik supergraag volg op sociale media én eens binnenkijken bij LMV. Vertel me eens wat u zou verwachten? Ik had me een grote "constructie" verwacht, met afzonderlijke teams, dingen die uitbesteed werden aan grote firma's,...

We werden door Isabelle begeleid naar de redactie waar we hun team mochten ontmoeten. LMV is ontstaan uit het idee van Isabelle, en gaandeweg werd de LMV-familie uitgebreid tot een handvol mensen. Niet meer of niet minder. Geen mastodontische toestanden, maar kleinschalig en familiaal. Een ruimte waar patronen stuk voor stuk met de hand worden uitgetekend. In dezelfde ruimte wordt de inhoud geschreven, de tekeningen gemaakt, de lay-out ontworpen,... Er is ook een kleine aparte ruimte waar 2 naaimachines en 2 overlocks staan. Daar naaien ze zelf de stuks ineen.

Wat nog opviel was het moodboard. Daar hangen stofjes omhoog, kleurtinten, indrukken,... Ze proberen telkens vooruit te denken en trends in te schatten. Straf noem ik dat. Ze doen werkelijk alles zelf! Ik had het niet verwacht en was echt aangenaam verrast.



LMV is dus in feite op en top authentiek. Alles gebeurt daar nog manueel. Geen speciale bureau's die hun social media beheren of dergelijke. Kan u het hen dan kwalijk nemen dat ze niet meteen reageren? Neen. Kan u het hen kwalijk nemen dat er soms al eens een kleine fout in iets sluipt? Neen. En net daarom is het respect dat ik voor al deze dames heb nog extra verdubbeld. Want doe dat maar eens. Van 0 tot eindproduct alles zelf verzorgen en dat met beperkte mankracht (of beter gezegd "vrouwelijke kracht"). Het is een fulltime job dat ze met hart en ziel doen. Ik kan me inbeelden dat ze echt alles geven. Het mag gezegd worden dat we voor deze dames ons petje eens af mogen doen.

En heel stiekem beken ik dat zij zowat mijn droomjob uitoefenen. Maar niet alleen die van mij vermoed ik :)

We werden trouwens nog extra in de watten gelegd en kregen allemaal een exemplaar van hun nieuwste boek. Een bundeling van de populaire kinderpatroontjes met *rofflll* ook de Candy jurk.


Ik hoop dat LMV nog heel lang doorgaat, want creativiteit mag gestimuleerd worden. Handwerk is een hobby en passie. Iets waar we allemaal fier op zijn, en graag doorgeven aan onze medemens. Ik hoop later mijn kennis te kunnen doorgeven aan Mayke. En zoals het er nu naar uitziet, komt dat helemaal goed. Want mijn kleine dame is zo fier wanneer mama weer iets nieuws gemaakt heeft. Ze wil dat zelf ook kunnen en speelt het nu al na. Dus, mijn collectie LMV-magazines worden zeker zorgvuldig bewaard, voor nu en later.

Moesten jullie nog niet zo actief zijn op Instagram, bekijk dat zeker ook eens even. Er zijn zoveel pareltjes te vinden. Onder meer deze dames zijn stuk voor stuk prijsbeesten als ik dat zo bescheiden mag uitdrukken :)


En uiteraard is ook La Maison Victor te vinden op Instagram.

Bedankt aan alle dames van LMV, en ook alle Instagrammers. Het was een superfijne dag.

Kleine -schaamteloze- ps: Als er nog modellen worden gezocht voor latere edities... We zijn niet professioneel maar wel superenthousiast... Mayke en ikzelf stellen ons steeds kandidaat :)

Patroon: Little Black Dress - La Maison Victor
Stof: Crepe - Stof op Zolder

5 reacties: